بی مهری ها

حتی تنهایی هم شرمش گرفته بیاید و کنار دلتنگی هایم بنشیند

می داند این دل بی رمق پر شده از بی مهری ها

می ترسد تاب نیاورم و ببرّم از زندگی

و هر شب سر به زیرتر و آرامتر می آید