امان از این اردیبهشت
که تمام قندهای نخورده را در دلِ من آب می کند
که 1 اصلا 1
که انگار تو اینجایی و من بی خیال تمامِ این خستگی های روزگارم
که انگار تو خبر از شکوفه ها آورده ای
که انگار تو در گوشم صبح یک روزِ اردیبهشتی گفته ای
بیدار شو جانم، اردیبهشت است...
برچسب:
نویسنده: نیکی نظری