تنهاترین تنها

چمدانم را می بندم؛ میروم به شهری که پاییز به آنجا قدم نگذاشته باشد. میروم جایي که درختانش هنوز عاشقانه ای از جنس صدای گنجشکها در گوش برگ ها زمزمه می کنند! میروم جای که روز هایش به بلندی مو هایت باشد و شب هایش به کوتاهی اخم هایت ! میروم جایي که پاییز، سال ها با آن فاصله داشته باشد ........

ادامه مطلب